Bisikletimle ilerlerken biri tak diye önüme kırdı.. Tabii o anda benim sigortalar atıverdi.. Camı açtıkları anda "Arkadaş o sinyali oraya niye koymuşlar, ben müneccim miyim sizin sağa dönüp dönmeyeceğinizi nereden bileyim." diye höykürdüm..

Eleman gülerek "Tamam tamam.. Optimum'a nasıl gideriz?" diye sordu konuşmanın arasına girip.. Aha bu sefer bende sigorta ile birlikte contalar da yandı..



 "Arkadaş şu anda benim canıma kastettiniz, size niye yardım edeyim, gidin önüne kıramayacağınız kamyonlara sorun.." deyip olay mahallinden uzaklaştım. (Anne tribi oldu biraz) Neyse elemanların iki ihtimali vardı seçecekleri yol için.. Gittiler, yanlış yolu seçtiler.. :D Çevre yoluna daldılar.. Oysaki sordukları yer 50 bilemedin 100 metre ötedeydi. Üst geçit yüzünden bulunduğumuz yerden görünmüyordu. 

Sonra ben de bi pişmanlık oldu.. "Ulan sonuçta yaptıkları hatayı söyleyip yardımcı da olabilirdin. Nefsine kurban gittin" diye içimden geçirdim. Ancak sonra olayı gayet rasyonalize edip "Özür dileselerdi söylerdim. Şimdi bütün Ankara'yı dolaşıp bu noktaya gelince yaptıkları saçmalığı düşünüp ders çıkarsınlar. Yaptıkları hatanın küçük bir bedelini ödemiş olsunlar. Hayatta başkalarına her daim muhtaç olduklarını fark etsinler." deyip işin içinden sıyrıldım.. 

Bana iyi yolculuklar..

04.04.2017