Bir otobüse bindiğimde hiç bir zaman yaşamak istemeyeceğim olay, otobüs içinde kadınların tartışmasıdır zannımca.. Bundan büyük felaketler gelebilir beki başımıza.. Ancak bu durum tarifi imkansız bir rahatsızlğa neden oluyor bende..
İşte bugün böyle bir felaketle karşılaştım. Kızılaydan öveçler otobüsüne bindim ve otobüs kalktığı anda muhteşem bir tartışmaya şahit oldum.
Efendim olay şöyle gerçekleşti:
Bir hanımefendi otobüse bindi ve etrafa bakındı; bir kaç koltuk boştu. Ancak ablacığım bir çocuğu annesinin yanında otururken görüverdi. İşte o anda böyle kötü bir tabloya dayanamadığından olsa gerek, çocuğun annesine çocuğu kucağına almasını istedi. Anne ise,
''Hanımefendi şurada boş koltuk var!!'' diye cevap verdi.
İşte o anda kıyamet mi koptu anlayamadım. Çocuğu kucağına alınmaması durumuna kadın çok bozuldu ve kükremeye başladı. Kükremek kötü bir tarif olur zannımca.. Kadın, cinsiyetinin vermiş olduğu ses tonu ile, daha açık bir ifade ile çırlarak; çocuğu kucağına almayan anneye cehennem ızrabı yaşattı.
Kadın o koltuğa göz koymuştu bir kere.. Bırakır mı o koltuğu yaban ellere? Hayır bırakmaz tabi..
''Hayır oturacam!!'' diyerek anneyi yerinden kaldırdı. İşte o anda anne stretejik bir hamle ile
'' Çocuğa da kart basıyorum!! Şimdi istediği gibi oturabilir; kalkın yerimden!!'' dedi ve kadını yerinden etti.
Kadın tabi bu sefer kalkmak zorunda kaldı. Ancak höykürmeye, cırlamaya devam ediyordu.
''Hadi görecem, çocuğa kart basacaksın!! Hadi..!!'' diyerek, anneye direktifler verdi
ve
başka bir yolcu:
'' Hanımefendi, buyrun burada boş koltuk var'' diyerek, kadını boş koltuğa oturttu.
İŞTE OLAY BURADAN SONRA BAŞLIYOR. HÖYKÜRMEYE DEVAM EDEN KADIN BENİM ARKAMA OTURDU... Hayır böyle bir talihsizlik olabilir mi ya? Zaten her tartışma sinirimi bozuyor, hele kadınlar arasında tartışma benim tüylerimi diken diken etmeye yetiyorken; kadın geldi benim arkama oturdu.
Bu arada anne çocuğu için kart basmadı.::)))
İşte kadın yerine oturduğu an psikolojik, sosyolojik tespitler ardı arasına gelmeye başladı. Arkamdaki koltuklar dörtlüydü ve dördü de kadındı. Ve konuşmaya başladılar ki susmak bilmediler. Hemde bağıra bağıra!! Daha doğrusu cırlaya cırlaya.::((
''Ben çocuğumun orasını burası sıkarak, kucağıma oturrturuyorum; şunların yaptığına bak hele''
''Bu çocuk büyüğünde saygısız olacak işte!!''
''Arkadaş, bunlar ne kadar kaygısız öyle; bunlar tabi yaşlanmaz!!''
''Böylelerine susmayacaksın. Böyle yapa yapa SUSAN BİR TOPLUM olduk.:''
''Ben çocukluğumda babamdan para alırdım, onu gereksiz yere harcamazdım.'' ( Bunu niye dediler anlayamadım.)
''Erkek çocuğu çok saygsız oluyor. Kız çocuğu gibi var mı canım ya!!''
işte yukarıdaki tespitleri yolculuk boyunca binlerce kez tekrarlayarak yaptılar.
Bi kitap okuyayım, huzurlu bir yolculuk yapayım derken böyle bir talihsiz olayla karşılaştım.:(
Arkadaş, cidden kadınlar kavga etmesin.. Her zaman dostluk barış kardeşlik içinde yaşasınlar.. Hayır, kavga edince çıkan ''gıcırdamavari'' sesler hem dişlerimi bir tuhaf ediyor hem tüylerimi diken diken ediyor hem de beynimi zonklatıyor.::((
Kadınlar kavga etmesin.. Lütfen.::''!!!!

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder