Çember

Düğünlerde, bayramlar, cenazelerde sohbetler üç aşağı beş yukarı aynıdır. Çok samimi olmayan insanlar  bir birilerini uzun zaman görmedikleri için havadan sudan sohbetler ederler. Bu sohbetler yaş aralıklarına, okul durumuna, cinsiyete göre değişebilir gerçi.  Ortamda yüz yüze baktığımız için konuşmak zorunda kalan insanlar genelde benim okul durumum olayından sohbete giriş yaparlar. Ya da göbeğim üzerinden sohbete dalan da olur. Bu duruma da çok rastlanır, ancak bu sohbet bi kaç cümleyi geçmeyeceği için pek devam etmez. Çünkü




''Ooooo göbeği salmışsın Ender!!'' lafına, yüzümü ekşiterek

 ''Evet, abi!'' dediğim için karşı taraf baltayı taşa vurduğunu zeka seviyesine göre bi süre içinde anlar ve hemen susar, başka tarafa geçer ya da pis pis sırıtıp ''Acaba hangi konudan konuşsak!'' diye düşünür.

Ama okul muhabbetinin sohbetin devamlılığı için gideri vardır. Okuldan askerlik ya da evlilik durumuna geçiş yapılır. Konuşma görevi ifâ edilmiş olur. Açıkçası bu sohbetler artık benim  düğün, bayram, cenaze ortamlarına girmemi engelleyecek seviyeye ulaştı. Yani bu sohbetlerden de rahatsızım.

Ancak bu sohbetlerden rahatsız olmama rağmen aynı çemberin içine ben de acaip manyakça girebiliyorum. Mesela bugün bi abi

''Artık mezun ol, evlen Ender!!'' dedi.

Ben de benden aşağı yukarı 10 yaş büyük abiyi işaret ederek

''Sıramızı bekliyoruz abi!!'' diyerek, bu tür sohbetlerden rahatsız olduğu belli olan abiyi çileden çıkarmış oldum. O da

 ''Bunun sırası olmaz, kısmet!'' filan diyerek üzerine atılan topu bir an önce geçiştireye çalıştı. Panik içinde olduğu belliydi. Huzursuzdu.

Sevmediğim işleri yapıyor olmam büyük yüz kızartıcı bir durum. Allah affetsin...